

W pierwszej części artykułu omówiliśmy, jak AI, automatyzacja i analityka redefiniują rolę HR oraz wymuszają odejście od reaktywnego zarządzania ludźmi. Druga część skupia się na tym, jak te zmiany przekładają się na codzienną praktykę HR: rekrutację opartą na kompetencjach, nowoczesne systemy oceny oraz rozwój liderów wspierany przez dane.
Najsilniejszy zwrot w rekrutacji do 2026 roku dotyczy odejścia od czysto „CV-centrycznego” podejścia na rzecz organizacji zorientowanych na kompetencje (skills-based organizations). Dane Coursera pokazują, że 97% pracodawców na świecie wdrożyło lub testuje skills-based hiring, wykorzystując testy umiejętności, mikro-certyfikaty oraz oceny kompetencyjne jako kluczowe kryteria selekcji. [1]
Jednocześnie dane z raportu People Trends 2026 HRlink podkreślają, że rośnie rola rekrutacji zespołowej i programów poleceń – to właśnie rekrutacje z wykorzystaniem rekomendacji pracowników należą do najbardziej skutecznych pod względem dopasowania kandydatów i decyzji o zatrudnieniu. Coraz częściej to menedżerowie i liderzy zespołów projektowych, a nie tylko rekruterzy, aktywnie poszukują kandydatów do konkretnych zadań, a candidate experience i employer branding stają się „minimalnym produktem” (MVP) każdego procesu rekrutacyjnego, a nie dodatkiem. [2]
W tym kontekście rośnie znaczenie narzędzi oceny potencjału i dopasowania do roli – od testów kompetencyjnych po zaawansowane rozwiązania, takie jak Harrison Assessment, które nie tylko sprawdzają poziom dopasowania, lecz także badają predyspozycje, motywacje i potencjalne obszary ryzyka zachowań w pracy. Narzędzia tego typu pozwalają HR odejść od deklaratywnych wywiadów na rzecz mierzalnych danych, które wspierają bardziej trafne decyzje rekrutacyjne i lepsze dopasowanie kandydata do zespołu oraz kultury organizacyjnej.
Jednym z najbardziej widocznych trendów 2026 roku jest przejście od tradycyjnych, rocznych ocen okresowych do modelu ciągłej informacji zwrotnej. Artykuł, który już wcześniej przygotowaliśmy, opisywał problem, że 60% pracowników oczekuje codziennego lub cotygodniowego feedbacku, a w grupie poniżej 30 roku życia odsetek ten rośnie do 70% [3]. To oznacza, że procesy oceny oparte wyłącznie na kwartalnych czy rocznych podsumowaniach przestają odpowiadać na potrzeby rynku pracy – zwłaszcza wśród młodszych pokoleń.
Równocześnie analizy Zenger Folkman wskazują, że zespoły zarządzane przez empatycznych liderów, którzy regularnie udzielają informacji zwrotnej i jasno wyznaczają cele, notują nawet o 40% niższą rotację niż zespoły prowadzone przez „przeciętnych” menedżerów [4]. W badaniu tej samej firmy 75% pracowników, którzy dobrowolnie odchodzą z organizacji, wskazuje swojego bezpośredniego przełożonego jako główny powód decyzji. To radykalnie zmienia podejście do budowania procesów oceny: nie mogą one być jedynie narzędziem „kontrolnym”, lecz stają się systemem wczesnego ostrzegania przed spadkiem zaangażowania i cichą rezygnacją.
Praktyka rynkowa pokazuje, że najbardziej efektywne są rozwiązania łączące: krótkie cykle przeglądów celów (np. kwartalne OKR-y), systematyczne, krótkie rozmowy 1:1 wspierane prostymi narzędziami cyfrowymi oraz okresowy, pogłębiony feedback 360° oparty na danych z narzędzi diagnostycznych (np. raporty Harrison Assessment). W takim modelu ocena przestaje być jednorazowym „wyrokiem”, a staje się punktem wyjścia do personalizowanych interwencji rozwojowych – zarówno na poziomie jednostki, jak i całych zespołów.
Rozwój liderów w 2026 roku coraz silniej opiera się na twardych danych, a nie wyłącznie na intuicji menedżerów czy trenerów. Narzędzia takie jak Harrison Assessment pozwalają w krótkim czasie zmapować motywacje, styl przywództwa i potencjalne „punkty zapalne” zachowań, zanim organizacja zainwestuje w program rozwojowy. Dzięki temu możliwe jest projektowanie interwencji szytych na miarę – zamiast uniwersalnych szkoleń „dla wszystkich menedżerów”. Szczególnie istotny staje się pomiar odporności psychicznej i adaptacyjnej liderów, co pozwala wcześniej wychwytywać ryzyka związane z przeciążeniem, wypaleniem czy cichą rezygnacją. Organizacje, które włączą tego typu diagnozę do stałego cyklu oceny i rozwoju przywództwa, zyskają realną przewagę w utrzymaniu stabilności i efektywności kluczowych zespołów.
Podsumowanie
Rok 2026 stawia przed HR wyzwanie jednoczesnego przyspieszenia cyfrowej transformacji i utrzymania „human-centric” podejścia do ludzi. Funkcja HR przechodzi od roli operacyjnej do strategicznej – opiera się na danych, automatyzacji i skills-based hiring, a jednocześnie musi zapewnić wysoką jakość doświadczenia pracownika, przywództwa i komunikacji. Coraz większe znaczenie mają ciągłe, oparte na danych procesy oceny oraz regularny feedback, które zastępują tradycyjne, coroczne podsumowania. Kluczową rolę odgrywają zaawansowane narzędzia diagnostyczne, takie jak Harrison Assessment, pozwalające mierzyć potencjał, dopasowanie do roli i odporność psychiczną liderów oraz zespołów. Organizacje, które połączą automatyzację z rzetelną diagnozą kompetencji i spersonalizowanym rozwojem przywództwa, zbudują przewagę konkurencyjną w obszarze przyciągania, utrzymania i rozwijania talentów.
[1] https://assets.ctfassets.net/2pudprfttvy6/3ELFKTA8GBPBuRkNrOzmpS/24fc7ec2372d0adb96965340069f705c/Global_Skills_Report_2025.pdf
[2] https://www.hrlink.pl/blog/people-trends-2026-firma-silna-pracownikami/
[3] https://talentexact.pl/dlaczego-twoi-najlepsi-pracownicy-odchodza-po-cichu
[4] https://www.magazynrekruter.pl/od-potencjalu-do-przywodztwa-5-kluczowych-strategii-rozwoju-liderow/
